تبلیغات
مهدویت - استماع موسیقی غیر مجاز

 

      استماع موسیقی غیر مجاز و دیدن فیلم متبذل برای رفع افسردگی بدون قصد لذت؛ چه حكمی دارد؟

 

 

الف. استماع موسیقی مطرب كه مناسب مجالس لهب و لعب می‌باش

(با قصد لذت یا بدون آن) حرام است

ب. شرع مقدس اسلام دارای احكام و حلال و حرام‌هایی است. اگر بنا باشد كه هیچ حساسیتی روی حرام نباشد، پس فلسفه حرمت چیست؟ می‌توان چنین پیشنهاد كرد كه اصلاً مرز حلال و حرام برداشته شود تا حساسیتی به وجود نیاید؟ چنین فلسفه‌ای بیشتر شبیه سیستم‌های لیبرالیستی غربی است تا آنچه كه مقتضای شریعت است 

معیار در حرمت موسیقی مناسب بودن آن با مجالس لهو و داشتن مضامین فسادانگیز و اغوا كننده است

 

گذشته از آثار زیان‌باری كه موسیقی و غنا برای اعصاب و روان دارد این تاثیرات را نیز دارد

الف. موجب فساد اخلاق می‌گردد و ایمان، حیا و عفت را از دل انسان یبرون می‌برد و تجربه نشان داده است كه بسیاری از افراد تحت تاثیر آهنگ‌های غنا راه تقوا و پرهیزكاری را رها كرده و به شهوات و فساد روی می‌آورند. در تفسیر «روح المعانی‌» سخنی از سران یكی از بنی‌امیه نقل می‌كنند كه به آن‌ها می‌گفت: از غنا بپرهیزید كه حیا را كم می‌كند، شهوت را می‌افزاید و شخصیت را درهم می‌شكند و اگر می‌بینیم كه در روایات اسلامی مكرر آمده كه غنا روح نفاق را در قلب پرورش می‌دهد اشاره به همین حقیقت دارد. روح نفاق همان روح آلودگی به فساد و كناره‌گیری از تحول و پرهیزكاری است. امام صادق (ع) فرمودند: الغنا یورث النفاق و یعقب الفقر؛ غنا در دل روح نفاق را پرورش می‌دهد و بدنبال خود بدبختی و فقر می‌آورد.

ب. غافل شدن از یاد خدا و فراموش كردن خدا نیز یكی دیگر از آثار زیان بار غنا و موسیقی است. امام صادق(ع) در تفسیر آیه شریفه «واجتنبوا قول الزور؛ از گفتار باطل و ناروا بپرهیزید»، فرمودند: مراد از قول زور در آیه شریفه غناست

 

گفتار باطل و ناروا هر چیزی است كه انسان را از خدا دور می‌كند و از راه درست منحرف می‌كند. امام صادق(ع) فرمودند: «الغنا مجلس لاینظر الله الی اهله و هو مما قال الله عزوجل: و من الناس من یشتری لهوالحدیث لیضل عن سبیل الله؛ مجلس غنا و خوانندگی مجلسی است كه خدا به اهل آن نمی‌نگرد و آن‌ها را مشمول لطفش قرار نمی‌دهد. و این مصداق همان چیزی است كه خداوند عز وجل فرموده: بعضی از مردم هستند كه سخنان بیهوده را خریداری می‌كنند تا مردم را از راه خدا گمراه سازند.»

 

در این روایت امام (ع) غنا و موسیقی را یكی از مصداقهای گفتار بیهوده‌ای دانسته كه انسان‌ها را از راه خدا گمراه می‌كند. به هر حال آنچه مسلم است این است كه موسیقی كه انسان را از خدا دور كند و مناسب با مجالس لهو و لعب باشد حرام است خواه اصیل باشد و خواه غیر اصیل (ایرانی یا غیر ایرانی‌) ولی موسیقی كه مناسب مجالس لهو نباشد به فتوای حضرت امام "ره" مجاز و آنچه كه مشكوك است نیز بلا مانع می‌باشد.